مهدی کاوه
نویسنده
مهدی کاوه

تعریف ترم CIF در جدیدترین نسخه اینکوترمز | اینکوترمز 2020

ارسال شده در تاریخ 29 مهر، 1398


در ادامه پست قبل از 
اینکوترمز 2020 اتاق بازرگانی بین المللی که به تازگی منتشر شده است، به شرح کامل قاعده CIF و تغییرات آن در مقایسه با اینکوترمز 2010 پرداخته می‌شود.


 CIF | Cost Insurance and Freight

Incoterms  2020 (نام محل مورد نظر) CIF


یادداشت‌های توضیحی:

۱. تحویل و ریسک ــــ “‌Cost, Insurance and Freight” یعنی فروشنده کالا را به خریدار تحویل می‌دهد:

  • قرارگرفته روی کشتی‌،
  • یا وقتی که کالایی را که به این صورت تحویل شده است را تأمین نماید.


ریسک از بین رفتن یا ورود خسارت به کالا وقتی به خریدار منتقل می‌شود که کالا روی کشتی قرار بگیرد به‌طوریکه حتی اگر کالا در وضعیت صحیح و سالم و در تعداد اظهار شده به مقصد نرسد یا اصلا به مقصد نرسد، اینگونه برداشت می‌شود که فروشنده مسئولیت خود برای تحویل را انجام داده است.

۲. شیوه حمل‌ونقل ــــ این قاعده فقط برای شیوه حمل دریایی یا آبراه‌های داخلی استفاده می‌شود. در جایی‌که بیشتر از یک شیوه حمل قرار است مورد استفاده قرار‌ بگیرد که معمولاً وقتی که کالا به متصدی حمل در ترمینال کانتینری تحویل می‌شود اینگونه است، قاعده درست برای استفاده CIP است، نه CIF.


۳. تأمین کالایی که تحت این قاعده تحویل شده است ــــ ارجاع به واژه تأمین دراینجا به موضوع فروش چندباره یک کالا در یک زنجیره سریالی فروش معطوف می‌شود که طی آن خریدار اولیه کالا را در جریان حمل به خریدار دیگری می‌فروشد و خودش در نقش فروشنده قرار می‌گیرد.

4. بنادر تحویل و مقصد ــــ در CIF، دو بندر اهمیت ویژه‌ای دارند: بندری که در آن‌جا تحویل کالا روی کشتی صورت می‌گیرد و بندری که بعنوان بندر مقصد مورد توافق قرار گرفته است. وقتی که کالا در بندر حمل روی کشتی قرار می‌گیرد ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود، یا با تأمین کالایی که این‌گونه تحویل شده است ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود. با‌ این وجود، فروشنده می‌بایست قرارداد حمل‌ونقل کالا از بندر تحویل تا بندر مقصد را با متصدی حمل ببندد. بنابراین، برای مثال، کالا در شانگهای (که یک بندر است) برای حمل به ساتهمپتون (که یک بندر است) روی کشتی قرار می‌گیرد. در اینجا تحویل با بارگیری شدن کالا در شانگهای انجام می‌شود و بهمراه آن ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود و فروشنده می‌بایست قرارداد حمل از شانگهای تا ساتهمپتون را با متصدی حمل ببندد.

۵. آیا بندر حمل می‌بایست حتما نام برده شود؟ ــــ با وجود اینکه در قرارداد فروش همیشه بندر مقصد مشخص می‌شود، بندر حمل که در آن‌جا ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود، ممکن است مشخص نشود. اگر بندر حمل برای خریدار حائز اهمیت است، که البته ممکن است واقعاً این‌گونه باشد، مثلاً وقتی که خریدار می‌خواهد مطمئن شود که بخش کرایه حمل که در قیمت گنجانده شده است عددی منطقی است، به طرفین اکیداً توصیه می‌شود که بندر حمل را تا حد امکان در قرارداد فروش دقیق مشخص کنند.

۶. مشخص کردن نقطه مقصد در بندر تخلیه ــــ به طرفین اکیداً توصیه می‌شود که نقطه مقصد در بندر مقصد را تا حد امکان دقیق مشخص کنند، چرا که هزینه ها تا آن نقطه برعهده فروشنده است. فروشنده می‌بایست قرارداد یا قراردادهای حملی که فرآیند حمل از محل تحویل تا بندر مقصد نام برده شده یا نقطه توافق شده در آن بندر (چنانچه چنین نقطه ای در قرارداد فروش مورد توافق قرارگرفته باشد) را پوشش می‌دهد، ببندد.

۷. چند متصدی حمل ــــ ممکن است که حمل توسط چندین متصدی حمل در بخش‌های مختلف مسیر دریایی صورت پذیرد، برای مثال، قسمت اول حمل توسط یک متصدی حمل اپراتور کشتی feeder (کشتی هایی که محموله را از یک بندر به یک ترمینال بندری جابجا می‌کنند تا در آنجا محموله توسط کشتیهای اقیانوس پیما ادامه مسیر دهد) از هنگ‌کنگ به شانگهای صورت می‌گیرد و سپس توسط یک کشتی اقیانوس پیما حمل از هنگ‌کنگ به ساتهمپتون انجام می‌شود. سوالی که در اینجا پیش می‌آید این است که آیا ریسک در هنگ‌کنک از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود یا در شانگهای‌؟ تحویل در کجا صورت می‌گیرد؟ طرفین ممکن است در این خصوص در قرارداد فروش توافق لازم را انجام داده باشند. با این وجود، در جاییکه چنینی توافقی صورت نگرفته است، پیش فرض این است که ریسک زمانی منتقل می‌شود که محموله در اختیار اولین حمل کننده قرار بگیرد، یعنی، هنگ‌کنگ، که در نتیجه باعث افزایش بازه زمانی که ریسک از بین رفتن یا ورود خسارت به کالا طی آن برعهده خریدار است، می‌شود. اگر چنانچه طرفین بخواهند که ریسک در مرحله ای بعد تر از فروشنده به خریدار منتقل شود (در این مثال شانگهای)، می‌بایست این مطلب را در قرارداد خرید خود درج کنند.

۸. بیمه ــــ فروشنده همچنین می‌بایست قرارداد پوشش بیمه‌ای مربوط به ریسک از بین رفتن یا ورود خسارت به کالا را که بر عهده خریدار است از نقطه تحویل کالا حداقل تا نقطه مقصد کالا منعقد نماید. البته این در مواقعی که بر طبق قوانین کشور مقصد بیمه می‌بایست از طریق بیمه گران داخلی آن کشور تهیه شود، منجر به بروز مشکلاتی می‌گردد.  در چنین شرایطی طرفین می‌بایست تحت قاعده CFR قرارداد خریدوفروش خود را تنظیم نمایند. خریدار لازم است بداند که در قاعده CIF اینکوترمز ۲۰۲۰، فروشنده ملزم به تهیه پوشش بیمه‌ای حداقلی نظیر کلاس C یا شرایط مشابه آن می‌باشد و الزامی برای تهیه بیمه با پوشش جامع تری نظیر کلاس A ندارد. درهرصورت، طرفین می‌توانند توافقی در خصوص پوشش بیمه‌ای جامع‌تری داشته باشند.

9. هزینه‌های تخلیه ــــ اگر فروشنده بر اساس قرارداد حمل متحمل هزینه ای درخصوص تخلیه در نقطه مشخص شده در بندر مقصد نام‌برده شده شود، فروشنده نمی‌تواند این هزینه ها را به‌صورت جداگانه از خریدار طلب کند، مگر اینکه در این خصوص توافق دیگری صورت گرفته باشد.

10. ترخیص برای صادرات و واردات ــــ در CIF، فروشنده می‌بایست اگر لازم باشد، کالا را برای صادرات ترخیص نماید. با این وجود، فروشنده هیچ مسئولیتی در خصوص ترخیص کالا برای واردات یا ترانزیت کالا از کشور ثالثی که کالا از آنجا عبور می‌کند یا پرداخت هرگونه عوارض یا انجام هرگونه تشریفاتی برای واردات کالا ندارد.



بخش آ : الزامات فروشندهبخش ب : الزامات خریدار
آ-1 : الزامات عمومیب-1 : الزامات عمومی

فروشنده می‌بایست کالا و صورتحساب فروش را مطابق قرارداد فروش و مطابق هر الزام دیگری که بر اساس قرارداد لازم است تهیه کند.

هرگونه سند ارائه‌شده توسط فروشنده ممکن است به‌صورت کاغذی یا برحسب توافق به‌صورت الکترونیکی باشد، یا درجایی که توافقی وجود ندارد، بر اساس عرف. 

خریدار می‌بایست بهای کالا را مطابق آنچه که در قرارداد فروش بیان‌شده است پرداخت نماید.

هرگونه سند ارائه‌شده توسط فروشنده ممکن است به‌صورت کاغذی یا برحسب توافق به‌صورت الکترونیکی باشد، یا درجایی که توافقی وجود ندارد، بر اساس عرف. 

آ-2 : تحویل دادن
ب-2 : تحویل گرفتن

فروشنده می‌بایست کالا را با قرار دادن کالا روی کشتی و یا از طریق تأمین کالایی که به این صورت تحویل شده است را تحویل دهد. در هرصورت، فروشنده می‌بایست کالا را در زمان مقرر یا در بازه زمانی مقرر و به نحوی که در آن بندر رایج است، تحویل دهد.

خریدار می‌بایست کالا را بر اساس شرایط آ-۲ تحویل بگیرد.
آ-3 : انتقال ریسک
ب-3 : انتقال ریسک
فروشنده مسئول از بین رفتن یا ورود خسارت به کالا تا زمان تحویل کالا بر اساس شرایط آ-۲ می‌باشد، مگر اینکه از بین رفتن یا ورود خسارت بر اساس شرایط ب-۳ به وقوع پیوسته باشد.
خریدار مسئول تمامی ریسک از بین رفتن یا ورود خسارت به کالا از زمانی که کالا تحت شرایط آ-۲ تحویل‌شده است، می‌باشد.
اگر خریدار اعلامیه اشاره شده بر اساس شرایط ب-۱۰ را ارائه نکند، آنگاه خریدار مسئول از بین رفتن یا ورود خسارت به کالا از زمان مورد توافق یا پایان بازه زمانی مورد توافق می‌باشد، مشروط بر اینکه کالا به صورتی کاملاً مشخص به‌عنوان کالای مورد قرارداد شناسایی شده باشد.

آ-4 : حمل‌ونقل

ب-4 : حمل‌ونقل

فروشنده می‌بایست قرارداد حمل را از نقطه دقیق تحویل (اگر چنین نقطه ای توافق شده باشد) در محل تحویل تا محل مقصد نام‌برده شده یا اگر توافق شده باشد، هر نقطه ای در آن محل، ببندد یا تأمین نماید. قرارداد حمل می‌بایست بر اساس عرف رایج به هزینه فروشنده و بر اساس شرایط حمل از مسیری رایج و توسط کشتی ای که معمولاً برای نوع کالای تحت قرارداد فروش به‌کار گرفته می‌شود،  بسته شود.

فروشنده می‌بایست هرگونه الزامات مربوط به ایمنی حمل‌ونقل تا مقصد را رعایت نماید.

خریدار هیچ مسئولتی در برابر فروشنده درخصوص بستن قرارداد حمل ندارد.
آ-5 : بیمه
ب-5 : بیمه

اگر توافق دیگری نشده باشد یا عرفی رایج در تجارت انجام شده نباشد، فروشنده می‌بایست با هزینه خودش پوشش بیمه ای با شرایط کلاس C یا شرایطی مشابه آن تهیه نماید. قرارداد بیمه می‌بایست با بیمه‌گری معتبر و یا شرکت بیمه‌‌ای خوش‌نام منعقد شود و در آن حق مراجعه مستقیم به خریدار یا هر ذینفع دیگری که به نحوی به قرارداد بیمه‌ مربوط می‌شود، داده شود.

درصورتی که خریدار نیاز داشته باشد، درصورت تهیه اطلاعات مورد نیاز برای فروشنده توسط خریدار،  فروشنده می‌بایست با هزینه خریدار و درصورتیکه قابل تهیه باشد، هرگونه پوشش بیمه‌ای مازاد نظیر جنگ، اعتصاب یا هرگونه شرایط مشابه را تهیه نماید (مگر اینکه این شرایط در بیمه تهیه شده در پاراگراف قبل درنظر گرفته شده باشد).

بیمه تهیه شده می‌بایست دست کم، ارزش کالای درج شده در قرارداد باضافه ۱۰٪ (یعنی ۱۱۰٪) ارزش کالا را پوشش دهد و می‌بایست با همان نرخ ارز قرارداد خرید باشد.

بیمه تهیه شده می‌بایست کالا را از نقطه تحویل اشاره شده در آ-۲، تا حداقل بندر مقصد پوشش دهد.

فروشنده می‌بایست سند بیمه‌، گواهی بیمه یا هرگونه مدرک دیگر مربوط به پوشش بیمه را تهیه کند.

علاوه براین، فروشنده می‌بایست با درخواست، ریسک و هزینه خریدار، هرگونه اطلاعاتی که خریدار برای تهیه هرگونه پوشش بیمه‌ای مازاد نیاز دارد، تهیه کند.

خریدار هیچ مسئولیتی در برابر فروشنده جهت بستن قرارداد بیمه ندارد. بااین وجود، خریدار می‌بایست با درخواست فروشنده، هرگونه اطلاعاتی که فروشنده برای تهیه هرگونه پوشش بیمه ای اضافی که خریدار مطابق آ-۵ درخواست می‌کند، را تهیه کند.
آ-6 : سند حمل | تحویل کالا
ب-6 : سند | تحویل کالا

فروشنده می‌بایست با هزینه خودش سند رایج حمل‌ونقل تا مقصد را برای خریدار تهیه کند.

سند حمل می‌بایست حمل‌ونقل کالای موردقرارداد را تحت پوشش قرار دهد و تاریخ آن در بازه زمانی توافق شده برای حمل باشد و خریدار را قادر سازد که با ارائه آن به متصدی حمل در مقصد مالکیت خود در مورد کالا را اثبات کند و همچنین اگر توافق مغایری نشده باشد، خریدار بتواند در بین راه درحالی‌که کالا در مسیر حمل قراردارد، با انتقال سند حمل به نام خریداری دیگر کالا را بفروشد یا حتی از طریق اعلام به متصدی حمل این کار را انجام دهد. اگر چنین سند حمل قابل معامله‌ای در چندین نسخه اصلی صادر شود، تمامی نسخه‌های اصلی می‌بایست به خریدار تحویل شود.

خریدار می‌بایست سند تحویل کالا بر اساس شرایط آ-۶ بپذیرد.
آ-7 : تشریفات گمرکی صادرات | واردات
ب-7 : تشریفات گمرکی صادرات | واردات

۱. تشریفات صادرات: هرجایی که کاربردپذیر است، فروشنده می‌بایست تشریفات گمرکی صادرات موردنیاز کشوری که کالا ازآنجا صادر می‌شود را انجام دهد.

از قبیل: 

۲. کمک در انجام تشریفات واردات: هرجایی که کاربردپذیر است، فروشنده می‌بایست با ریسک و هزینه خریدار، خریدار را در تهیه هرگونه اسناد یا اطلاعات در خصوص واردات کالا به کشور مقصد یا ترانزیت کالا از کشورهای مسیر از قبیل الزامات ایمنی و بازرسی قبل از حمل، یاری نماید.

۱. کمک به انجام تشریفات صادرات: هرجایی که کاربردپذیر است، خریدار می‌بایست با درخواست، ریسک و هزینه فروشنده، فروشنده را در تهیه هرگونه سند یا اطلاعات مربوط به صادرات کالا از کشوری که ازآنجا صادرات انجام می‌شود از قبیل الزامات ایمنی و بازرسی قبل از حمل، یاری نماید.

۲. تشریفات واردات: هرجایی که کاربردپذیر باشد، خریدار می‌بایست تمامی تشریفات گمرکی موردنیاز برای کشورهایی که کالا ازآنجا به‌صورت ترانزیت عبور می‌کند و کشور مقصد که در آن واردات نهایی انجام می‌شود را انجام دهد و هزینه‌های آن را بپردازد.

از قبیل:

  • پروانه واردات و هرگونه پروانه مورد نیاز برای ترانزیت
  • گواهی ایمنی برای واردات و  هرگونه فرآیند ترانزیت
  • بازرسی قبل از حمل
  • هرگونه اعتبارسنجی رسمی
آ-8 : بازرسی | بسته بندی | علائم گذاری
ب-8 : بازرسی | بسته بندی | علائم گذاری
فروشنده می‌بایست هزینه‌های بازرسی (بررسی کیفیت، توزین و شمارش) که برای تحویل کالا بر اساس شرایط مندرج در آ-۲ لازم است را پرداخت نماید. همچنین فروشنده می‌بایست با هزینه خود، کالا را بسته‌بندی نماید، مگر اینکه در تجارت چنین کالایی حمل‌ونقل فاقد بسته‌بندی آن معمول باشد. فروشنده می‌بایست بسته‌بندی و شماره‌گذاری کالا را به گونه ای که برای حمل‌ونقل آن کالا مناسب است انجام دهد، مگر اینکه طرفین بر نوع خاصی از بسته‌بندی و شماره‌گذاری توافق دیگری کرده باشند.
خریدار هیچ مسئولیتی در قبال فروشنده در این خصوص ندارد.
آ-9 : تخصیص هزینه ها
ب-9 : تخصیص هزینه ها

فروشنده می‌بایست این هزینه‌ها را بپردازد:

۱. تمامی هزینه‌های مربوط به کالا تا زمان تحویل بر اساس شرایط مندرج در آ-۲، به‌جز هزینه‌هایی که بر اساس شرایط ب-۹ پرداخت آنها بر عهده خریدار است.

۲. هزینه کرایه حمل و هرگونه هزینه ای که از آ-۴ ناشی شود، شامل هزینه های بارگیری کالا روی کشتی و هزینه های مربوط به ایمنی حمل،

۳. هرگونه هزینه مربوط به تخلیه کالا در مقصد که بر اساس قرارداد حمل برعهده فروشنده است،

۴. هزینه های مربوط به ترانزیت کالا که بر اساس قرارداد حمل برعهده فروشنده است،

۵. هزینه تهیه سند رایج اثبات تحویل بر اساس شرایط آ-۶ و ارائه آن به خریدار،

۶. هزینه تهیه بیمه بر اساس آ-۵.

۷. هر جا که کاربرد پذیر است، تمامی هزینه‌ها و عوارض گمرکی و مالیات مربوط به صادرات کالا تحت شرایط آ-۷، و

۸. تمامی هزینه‌هایی که خریدار برای کمک به فروشنده در خصوص تهیه مدارک و اطلاعات اشاره‌شده مطابق مندرجات ب-۷.

خریدار باید این هزینه‌ها را بپردازد:

۱. تمامی هزینه‌های مربوط به کالا از زمان تحویل گرفتن کالا بر اساس شرایط مندرج در آ-۲، به‌جز هزینه‌هایی که پرداخت آنها بر اساس آ-۹ به عهده فروشنده است.

۲. هزینه‌هایی که فروشنده در جریان همکاری در تهیه اطلاعات و اسناد مطابق مندرجات آ-۴، آ-۵، آ-۶ و آ-۷ متحمل شده است را بپردازد.

۳. تمامی هزینه های مربوط به ترانزیت کالا، مگر اینکه این هزینه ها بر اساس قرارداد حمل برعهده فروشنده باشد.

۴. هزینه های تخلیه شامل هزینه های تخلیه از کشتی به دوبه یا از کشتی به اسکله، مگر اینکه این هزینه ها بر اساس قرارداد حمل برعهده فروشنده باشد.

۵. تمامی هزینه هایی که فروشنده به واسطه کمک رسانی در تهیه اسناد و اطلاعات مربوط به آ-۵ و آ-۷ متحمل شده است.

۶. هرجایی که اعمال پذیر بود، کلیه مالیات و عوارض گمرکی و سایر هزینه‌های مربوط به تشریفات گمرکی ترانزیت و واردات کالا بر اساس شرایط ب-۷، و

۷. هر هزینه اضافی دیگری که ممکن است بدلیل عدم ارسال اعلامیه اشاره شده در ب-۱۰ توسط خریدار از زمان مورد توافق یا پایان بازه زمانی مورد توافق برای حمل حادث شود، مشروط بر اینکه کالا به‌صورتی کاملاً مشخص به‌عنوان کالای مورد قرارداد شناسایی شده باشد.

آ-10 : اعلام ها
ب-10 : اعلام ها
فروشنده می‌بایست اعلامیه‌ای مناسب به خریدار ارسال کند که نشان دهد که کالا بر اساس شرایط آ-۲ تحویل داده‌شده است. فروشنده می‌بایست هر اعلامیه‌ای که خریدار برای دریافت کردن کالا نیاز دارد ،به خریدار بدهد.
درصورتی‌که این‌گونه توافق شده باشد که خریدار حق تعیین زمان اعزام کالا و یا تعیین نقطه مکانی دقیق دریافت کالا در محل مقصد را دارد، لازم است اعلامیه مناسب مربوط را به فروشنده ارسال کند.

با شرح ترم CIF، شرح تمامی ترم‌های اینکوترمز ۲۰۲۰ کامل شد.

اگر مایل به دریافت فایل PDF این مطلب هستید، ایمیل خود را وارد کنید.

= 5 + 9

دیدگاه‌های کاربران

= 5 + 9